|
"Άρθρο του Βουλευτή ΝΔ Νομού Χαλκιδικής Γιώργου Βαγιωνά"
[εφημερίδα: Αγγελιοφόρος της Κυριακής, 30/11/2010]
Η κυβέρνηση να κοιτάξει το συμφέρον της χώρας και όχι των δανειστών της
Του Γιώργου Βαγιωνά,
Στην αρχή μας έλεγαν ότι «λεφτά υπάρχουν». Ότι η χώρα δε θα μπει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Ότι αδίκως ανησυχούν οι αγορές. Ότι «έχουμε το πιστόλι πάνω στο τραπέζι». Μετά όλα άλλαξαν. Και καταλήξαμε στο «δεν υπάρχει σάλιο», στην εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας στο ΔΝΤ, στο ότι οι αγορές όταν φώναζαν η κυβέρνηση είχε κλειστά τα αυτιά της, στην υπογραφή μίας σύμβασης δανεισμού από την τρόικα με όρους αποικιοκρατικούς και με την ελληνικής οικονομία να τελεί υπό καθεστώς αντιαναπτυξιακής αιχμαλωσίας για τα επόμενα χρόνια.
Τότε η κυβέρνηση εγκαλούσε για ανευθυνότητα όσους καταψηφίσαμε το Μνημόνιο. Σήμερα ένας- ένας οι Υπουργοί της παίρνουν αποστάσεις από αυτά που υπέγραψαν. Στην πραγματικότητα, τώρα αντιλαμβάνονται που οδηγούν τη χώρα οι δυσβάσταχτοι όροι που στα τυφλά αποδέχτηκαν. Τώρα μας λένε ότι η συνταγή της τρόικας είναι «φάρμακο που σκοτώνει». Ξαφνικά πέφτει στο τραπέζι και η παράταση στην αποπληρωμή του δανείου. Πρόταση που επιβεβαιώνει αυτό που μήνες τώρα έλεγε η ΝΔ. Ότι δηλαδή τα νούμερα δε βγαίνουν και ότι το Μνημόνιο αντί να φέρει ανάπτυξη μας οδηγεί σε μεγαλύτερη ύφεση, υψηλότερη ανεργία, περισσότερα λουκέτα στην αγορά. Η κυβέρνηση, λοιπόν, ας αφήσει τους πανηγυρισμούς για την επιμήκυνση στην αποπληρωμή των δανείων της τρόικας γιατί και παραπάνω θα αναγκαστούμε να πληρώσουμε σε τελική ανάλυση και για περισσότερα χρόνια η χώρα μας θα βρίσκεται υπό την αυστηρή εποπτεία της ΕΕ και κυρίως του ΔΝΤ. Η επιμήκυνση από μόνη της είναι ομολογία αποτυχίας για την κυβέρνηση.
Αποτυχία γιατί η ολοένα βυθιζόμενη στην ύφεση ελληνική οικονομία αδυνατεί να παράγει αναπτυξιακά πλεονάσματα για την αποπληρωμή των δανείων που πήραμε και των τόκων που θα πληρώνουμε για πολλά χρόνια αργότερα. Η κυβέρνηση ας πάψει να κοιτάει μόνο το συμφέρον των δανειστών μας και το πώς αυτοί θα πάρουν τα λεφτά τους πίσω. Πιο σημαντική από την επιμήκυνση της αποπληρωμής είναι η ανάγκη να επανέλθει η οικονομία σε αναπτυξιακή τροχιά. Επί της ουσίας, η λύση της επιμήκυνσης είναι ένα ακόμη φανταχτερό τέχνασμα για να μην λαβωθούν οι ισολογισμοί των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών. Για τον ελληνικό λαό δεν σημαίνει παρά περισσότερες θυσίες. Δηλαδή, μεγαλύτερη δυστυχία για πολλά – πολλά χρόνια ακόμη, αφού εμείς θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε τόκους, δίχως να μπορεί να μας διαβεβαιώσει κάποιος ότι το μαρτύριό μας θα έχει ένα ευτυχές τέλος.
 |
| |
|
